[محمد اسماعیل یامی]

سلام

چرا دعا های ما مستجاب نمیشود؟

ودر کمیل میخوانیم:اللهم غفرلی الذنوب التی تحبس الدعا؟منظور کدام گناهان است(ذنب)کدام گناهی؛چه گناهی باعث میشود دعاهای ما مستجاب نشود؟

چرا هر دعایی که میکنیم انگار نه انگار؛اصلا نویدی داده نمیشود!چرا ؟

اگر دعاهای ما بالا هم برود ؛گویا به نظر میرسد که دعای مابالا میرود اما استجابت نمیشود یا اگر میشود پایین نمی آید؛یا اگر پایین بیاید تغییر میکند انگار بدتر ضرر میشود؛نمیدونم استاد چه بگویم!انگار اصلا استجابتی نیست!!؟؟

ممنون

[سید مهدی طباطبایی]

سلام بر شما

مومن ممکن است در مسیر بندگی با توجه به حضور شیطان و نفس و فریب دنیا دچار مشکلات اعتقادی و عملی شود که بدترین و بزرگترین مشکل اعتقادی ناامیدی از خداست که این ناامیدی معمولا در قالب سوالی که مطرح کردید ره مینماید .یعنی فرد مومن به خیال اینکه دعایش مستجاب نمیگردد زبان به گله می گشاید و حتی در پی رفع مشکل احتمالی میرود در حالیکه باید توجه داشت هیچ دعایی بر زبان بنده جاری نمیشود مگر اینکه قبل از ان اجابت شده باشد و اینکه مومن اجازه درخواست می یابد فقط برای ارتباط مداوم با خداوند متعال است وگرنه خدای سبحان برای رفع نیازهای انسان نیاز به مطلع شدن از طریق دعاهای بنده ندارد و متاسافنه اینگونه اندیشیدن ناشی از سستی ایمان و بندگی در برابر مزد کردن است .
بله اگر کسی توفیق دعا کردن نداشته باشد مشکلاتی در عقاید و اعمال او وجود دارد که باید در پی اصلاح آنها باشد اما همینکه خداوند کریم توفیق دعا کردن را به بنده یی میدهد این "توفیق" خود عین اجابت است و در انتظار اجابت نشستن ناشکری و ناسپساسی محض چه رسد به اینکه پای گلایه و ... نیز در میان بیاید .
ما باید به خویش بیاموزیم که بنده ایم و مطیع و اگر اجازه سخن گفتن در درگاه رب جلی داریم منت بزرگی است که بر سرمان نهاده و از عهده شکرش بر نخواهیم آمد .
وقتی در قرآن شریف میفرماید : ادعونی استجب لکم ( غافر 60) 
و یا آنجا که می فرماید:  اجیب دعوه الداع اذا دعان ( البقره 186 )
و یا از اینها بالاتر که صراحتا میفرماید : فاستجاب لکم ربهم ( آل عمران 195)
و یا به لسان موحدانه حضرت امیر علیه السلام در دعای کمیل که عرضه میدارد : امرتهم بدعائک و ضمنت لهم الاجابه  و بسیاری موارد دیگر از این دست ؛
پس بهتر است در عقاید خود مرور دوباره یی کنیم و همیشه به خاطر داشته باشیم و با خود بگوییم :
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن . . . . . . . . که دوست خود روش بنده پروری داند  / حافظ

[محمد اسماعیل یامی]

سلام

بله در اینکه ما وقتی قدمی به سمت خدا برمیداریم که همان دعا کردن ؛موضوع ماباشد؛قطعا مابرنمیداریم وخدا با دراین قدم است  واین نشان دهنده

ان است که ماهنوز در درگه دوست هستیم که به مااجازه دعا کردن داده شده-اما آن فراز کمیل که میفرماید اللهم..........

منظور حضرت از گناهان در این فراز چیست؟چه گناهانی باعث پاک شدن دعای مامیشود سوال بنده این بود استاد عزیز.

[سید مهدی طباطبایی]

سلام بر شما

مومن وقتی به مشکل و مرضی گرفتار میشود لازمست سراغ کسی برود و چاره کار خویش را جویا شود و با عمل به آن تجویز از شر و ضرر گرفتاری مادی یا معنوی خویش ایمن شود اما این وصف حال کسی است که به واقع از مشکلی رنج می برد وگرنه کسی که چنین ادعا کند ولی حرف راهنما را ناشنیده بگیرد و سعی در فهمیدن آن نکند یا اصلا مشکلی ندارد و یا مشکل او غفلت و بی توجهی اوست نه چیزی که فعلا برای رفعش بدنبال چاره میگردد.
همانطور که گفتم دعای بدون اجابت وجود ندارد و مشکلی که در سوال مطرح گشته جواب واضح و روشنی دارد که عرض شد اما شما هیچ توجهی به جواب نکردید و نمیدانم چگونه چنین برداشتی کردید که ( بله ... ) چون من اصلا به این قضیه یی که برداشت کردید اشاره یی نکردم و کاملا هم با سوال شما و جوابی که من دادم بی ربط است و بی ربط تر فرازیست که از دعای کمیل مطرح کردید .
مثل ما و این قبیل مشکلاتمان همچون کودک نوپایی ست که الف باء نیاموخته بدنبال حکمت متعالیه میگردد . اگر بدنبال جوابی برای سوالتان هستید چندبار متن پاسخش را بخوانید و سعی کنید همان که نوشته شده را بفهمید نه آنکه میخواهید !!! در ضمن اینکه آن فراز از دعای عظیم الشان کمیل هیچ ربطی به عدم استجابت دعا ندارد چرا که حضرت از "حبس دعا " سخن گفته اند نه  "حبس اجابت دعا " وقتی دعا در قفس سینه یا در تار و پود اوهام و خیالات و یا بین آماج آرزوها و یا ... حبس میگردد و اصلا بیان نمیشود که به آسمان برود و شنیده شود ، شما بدنبال علت اجابت نشدنش میگردید ؟! نه ! مومن باید قدر و جایگاه واقعی خود را بشناسد که هرچه مشکلست اینجاست و او تبارک و تعالی مجیب الدعوات است .
اگرچه این ادعیه شریفه در اختیار ماست و بعضا توفیق قرائت یا شنیدن انها را پیدا میکنیم اما فاصله عقاید و اعمال ما با مضامین متعالی نهفته در آنها بسیار زیادست و تا از مبانی معرفتی مستحکم و خوب بهره مند نباشیم و از ترک محرمات و انجام واجبات مطمئن نشویم راهی برای رسیدن به آن فرازهای والا و فهم معانی عرشی انها نخواهیم یافت و اینها فقط لقه لقه زبانست و بس !
براستی نمیشود ما که راه را از چاه تشخیص نمیدهیم بدنبال رموز عرفانی باشیم !
ما مامور به ترک محرمات و انجام واجباتیم و بس !
موفق باشید